Incoterms 

Hoewel de exporteur met de buitenlandse afnemer overeenkomt op een bepaalde datum en op een bepaalde plaats zijn goederen te leveren en de buitenlandse afnemer op zijn beurt belooft op een bepaalde datum te betalen, ligt er tussen levering en betaling nog een groot terrein met risico's.

Een exporttransactie is meer dan de belofte dat de ene partij levert en de andere betaalt. Aan de koopovereenkomst is een aantal belang­rijke wettelijke regels verbonden. Hoofdken­merken van deze regels zijn:

• risico-overgang. De eigendom van verkochte zaken gaat op de koper over bij levering. Toch draagt de koper voor de levering het risico en wel indien de goede­ren teniet gaan door over­macht (brand, transpor­tongelukken). Afhanke­lijk van de overeen­komst kan het zijn dat koper of verkoper de schade aan deze goederen voor zijn rekening neemt;

• eigendomsoverdracht en levering. Naar ons recht vindt eigendomsover­dracht in beginsel plaats door feitelijke inbezitstelling. Deze moeilijke omschrij­ving kan ook eenvoudiger geformu­leerd worden: wanneer de afnemer de documenten overhandigd krijgt en wanneer de goederen op de afgesproken plaats van bestem­ming zijn aangekomen, draagt de afnemer het risico van de goederen.

• plaats en tijd van levering. Deze zullen vrijwel altijd bij overeenkomst zijn bepaald. Moet op een andere plaats geleverd worden dan waar de goederen zich bevinden bij verkoop, dan dient in beginsel de verkoper voor het vervoer te zorgen en moet hij deze kosten voor zijn rekening nemen. Omdat er doorgaans een aanmerkelijk tijdsverschil in orderplaatsing en levering is en, hieruit voortvloeiend, de plaats van levering ook nog niet altijd bekend hoeft te zijn, moeten hierover afspraken gemaakt worden. In deze afspraken moet dan ook vastgelegd worden vanaf en tot welk moment de koper en de verkoper het risico van transport en eigendomsovergang dragen;

Leveringscondities zijn het resultaat van de transactie. Zij omvatten dus meer belangen dan die van de technische afwikkeling van een order alleen en dienen dus door partijen goed bestudeerd te worden.

Niet zelden worden in een transactie de aspecten van transport, betaling van vracht en kosten, verde­ling van risico en verzekering, verpak­king en documen­ten als het stiefkind van het koopcontract beschouwd. Behalve de aard en de prijs van de goederen zijn partijen ook gedwongen zich te concen­treren op de vereiste docu­mentatie, export- en importvergunnin­gen, verpak­kingsei­sen, aflaad­controle's, enz. Aange­zien de leveringscondi­ties nogal kunnen ver­schillen, heeft de Internatio­nale Kamer van Koophandel de leve­ringscondities in bepaalde omschrijvingen vastgelegd. We hebben het dan over de INCO­TERMS (International Rules for the Interpretation of Trade Terms).

De Incoterms 2000 kunnen op basis van de onderdelen kosten en risico verdeeld worden in vier hoofdgroepen. In de ene groep heeft de exporteur meer kosten en verplichtingen dan in de andere groep. De groepen worden allemaal aangeduid met een letter. Deze letter is de beginletter van alle Incoterms die onder deze groep vallen. Elke groep bepaalt tot in welke 'fase' van het goederentransport de verkoper bepaalde verplichtingen heeft.

Bij de 'E-groep' heeft de exporteur maar een verplichting, namelijk dat hij de goederen zoals afgesproken klaar heeft staan voor de koper. De koper komt dus de goederen halen en zorgt en betaalt voor het inladen, het vervoer en het lossen;

Bij de 'F-groep' gaat de exporteur meer regelen voor de koper. Hij zorgt ervoor dat de goederen op een schip, boot, trein of vliegtuig geplaatst worden. De verkoper neemt de kosten van het vervoer tot aan het hoofdvervoermiddel op zich. Dit zijn bijvoorbeeld de kosten van het wegvervoer tot aan een bepaald zeeschip, dat de lading naar de uiteindelijke plaats van bestemming zal brengen. Dit betekent dat op het moment dat de goederen bij het schip zijn aangekomen, er ergens in die fase een einde komt aan de verplichtingen van de verkoper. Wanneer dat moment precies is, hangt af van de soort Incoterms uit groep F waarvoor koper en verkoper hebben gekozen. De Incoterm bepaalt bijvoorbeeld of het inladen bij de verplichtingen van de verkoper zijn inbegrepen;

Bij de 'C-groep' wordt het vervoer van de goederen over het hele traject geregeld en betaald door de verkoper. Het risico bij het hoofdtransport ligt altijd bij de koper.

Bij de 'D-groep' zorgt de verkoper voor het totale vervoer en draagt hij het risico.

Meer informatie over incoterms

Fenedexpress

Hieronder vindt u het laatste artikel uit Fenedexpress over 'Incoterms'

EXPORTVRAGEN

BTW bij buitenlandse transporteurs

Onlangs heb ik deelgenomen aan een training BTW en intracommunautaire transacties maar ik heb toch nog een aantal vragen m.b.t. BTW op diensten. Hoe moeten wij in onderstaande situaties omgaan met de BTW op de vrachtfacturen waarvoor wij buitenlandse transporteurs hebben ingeschakeld.

1) Transport van Nederland - Duitsland, wij boeken het transport.
2) Transport binnen België van A naar B, wij boeken het transport
3) Transport binnen Duitsland, wij boeken het transport
4) Transport binnen Ierland van A naar B, wij boeken het transport.

Vanaf 1 januari 2010 gelden er nieuwe regels van BTW heffing in Europa en één van de veranderingen betreft de BTW op diensten. Nieuw is dat een ondernemer die een dienst afneemt de BTW aangeeft in zijn eigen land. In dit geval betreft het intracommunautair goederenvervoer dat in uw opdracht door een buitenlandse BTW-ondernemer is verricht. De BTW wordt via verlegging bij u geheven.

Deze dienst moet u nu aangeven bij uw aangifte omzetbelasting in rubriek 4a/4b met daarbij het BTW bedrag. Ditzelfde bedrag kunt u dan weer in mindering brengen in rubriek 5b.

Zie voor nadere informatie ook de site van de belastingdienst:

http://www.belastingdienst.nl/zakelijk/eubtw2010/diensten/

Bezoek in China

Binnenkort ga ik op reis naar China en zou van deze gelegenheid gebruik willen maken om productiebedrijven te bezoeken in de regio Shanghai. Wij zijn een producent van bevroren gebakjes en zou graag meer willen weten hoe het in China aan toe gaat in soortgelijke fabrieken. Het hoeft niet persé in dezelfde productgroepen worden gezocht, maar nog wel in de voedingsmiddelen. Zou Fenedex hier iets kunnen betekenen?

Binnen ons netwerk hebben wij gekeken welke bedrijven binnen de branche een productiebedrijf hebben in China. Een Nederlands bedrijf actief in de brood -en banketsector heeft een vestiging in de regio Shanghai en is bereid om een rondleiding te geven. Daarnaast kunnen wij uit Kompass Database een adressenlijst uitdraaien met lokale productiebedrijven in de brood -en banketsector.

Goederenomschrijving op facturen

Wij krijgen in toenemende mate problemen met de douane omtrent de gebruikte omschrijvingen op onze facturen. Hierbij worden veelal afkortingen gebruikt en dat wordt niet meer geaccepteerd.
Nu zijn wij aan het onderzoeken hoe we onze systemen kunnen aanpassen zodat volledige omschrijvingen van het product worden vermeld. We willen daarbij graag een aantal zaken zeker weten, zodat we het in één keer goed kunnen doen.

Ik heb een aantal concrete vragen, waarvan ik hoop dat Fenedex ze voor ons kan beantwoorden, te weten:

• Wat is voor de douane WEL duidelijk, als we praten over een tripod adapterplate for camera, dit is een volledige omschrijving, weten ze dan WEL wat er bedoeld wordt?

• Als er als afkorting staat: adapter trilock, waar bedoeld is: HD triax adapter for LDK 3000 camera, weten ze het dan wél?

• Kan er misschien volstaan worden met één verklaring op iedere factuur, waaruit duidelijk blijkt dat het allemaal broadcast cameras zijn en/of onderdelen? Natuurlijk staat bij ieder item separaat de HS code genoemd.

• Zijn hier richtlijnen voor, hoever moet je gaan en wat is essentieel?

Over het algemeen moet er een duidelijke omschrijving van het geleverde product op de factuur vermeld worden. Wat wordt bedoeld met ‘duidelijke omschrijving'?
De volledige omschrijving per artikel. Gebruik voor de goederenomschrijving een specifieke handelsbenaming. Op basis van deze goederenomschrijving is het mogelijk om deze per goederensoort in te kunnen delen in het douanetarief. De afkortingen die jullie gebruiken kan door de douane niet worden afgeleid. Gebruik geen algemene omschrijvingen zoals DA17329, samples, gift, spareparts, clothing of textile.

Sinds 2004 geldt binnen de EU de factuurvereisten, dit is na te lezen op: http://www.belastingdienst.nl/zakelijk/omzetbelasting/ob02/ob02-39.html#P598_55476

Wanneer men over leveringen buiten de EU spreekt, kan het per land afzonderlijke regels gelden. Dit is na te vinden via http://mkaccdb.eu.int onder Exporter's guide to import formalities. De HS code en het land van bestemming moet ingevuld worden en dan geeft het aan wat de vereisten documenten zijn. De toelichting per document kan men vinden als er verder op dat document wordt geklikt.
Zo kunnen sommige landen de HS code verplichten, terwijl dat binnen de EU niet nodig is. Maar er moet altijd een duidelijke omschrijving van het geleverde goed vermeld worden.

Exporteren in opdracht van Nederlandse klant

Ik heb een poosje geleden ook al iets van deze strekking aan u voorgelegd.

In opdracht van een Nederlandse opdrachtgever wordt ons gevraagd DDU buiten Europa te gaan leveren.

U stelde toen iets van "waarom doet u dat niet gewoon FCA".

Onze calculator stelt dit op deze manier te hebben aangenomen om ook nog een beetje aan het transport te kunnen verdienen. In het verleden hebben wij wel FCA Leeuwarden of FCA Schiphol geleverd in vergelijkbare gevallen. Dan berekenden wij binnen Nederland gewoon BTW (stel € 100.000,-) en regelde de opdrachtgever zelf de exportdocumentatie en -aangifte tegen hun verkoopwaarde (stel € 150.000,-).

Wij zijn op voorhand niet zo gelukkig met deze constructie van DDU buiten Europa voor een Nederlandse opdrachtgever. We kunnen het transport misschien wel in gang zetten maar hoe moet het met de BTW en de exportaangifte ? Mijn collega stelt geen exportaangifte voor een derde te mogen doen.

Als goederen in Nederland door meerdere ondernemers (kopers en verkopers) worden geleverd en als daarbij de eerste ondernemer in de schakel deze goederen rechtstreeks aflevert bij een afnemer in de schakel buiten de EU, dan mag voor iedere levering het 0%-tarief worden toegepast.

Voorbeeld: Als handelaar A goederen uitvoert volgens een ABC-contract, dan moet hij niet alleen aan de algemene administratieve verplichtingen voor uitvoer voldoen, maar moet hij er ook voor zorgen dat hij beschikt over een schriftelijke opdracht tot uitvoer of tot opslag in een douane-entrepot van zijn afnemer B.

In uw geval levert u als leverancier (A) de goederen in opdracht van uw klant (B) rechtstreeks naar C. U doet de uitvoeraangifte dus u kunt de uitvoer aantonen met douanedocumenten van de daadwerkelijke uitvoer en met de van B ontvangen opdracht tot uitvoer. Leverancier B dient de uitvoer aan te tonen aan de hand van boeken en bescheiden.

Wijzigingen 'bekende afzender' bij luchtvracht-zendingen

Wij hebben via onze luchtvracht-expediteur te horen gekregen dat de wetgeving op het terrein van de beveiliging van de luchtvracht binnenkort gaat veranderen. Hij verzoekt ons om het bedrijf te laten registreren als bekende afzender, maar wij vragen ons af wat dit betekent voor ons bedrijf?

Vanaf 29 april 2010 verandert de Europese wetgeving op het terrein van de beveiliging van de luchtvracht. De veranderingen komen voort uit Verordening (EG) 300/2008 en de implementatieverordening (EU) 185/2010.
Als uw bedrijf regelmatig vracht via de lucht laat vervoeren, gaat er vanaf deze datum mogelijk één en ander voor u veranderen door aanpassingen van Europese wetgeving op het terrein van de beveiliging van de luchtvracht. De veranderingen gelden in het bijzonder voor de zogeheten bekende afzender of 'known consignor'.

Belangrijkste wijzigingen per 29 april 2010
Alle vracht wordt aan een beveiligingsonderzoek onderworpen voordat deze in het luchtvaartuig wordt geladen, tenzij de vracht afkomstig is van een erkend agent, bekende afzender of een vaste afzender, die de daarvoor vastgestelde beveiligingscontroles heeft toegepast. Volgens de luchtvaartwet moet bij iedere zending een schriftelijke veiligheidsverklaring te worden gevoegd tenzij de verlader geregistreerd is als bekende afzender.

Zo dient de bekende afzender vanaf 29 april, in verband met de erkenning, bijzonderheden te verstrekken met betrekking tot het beveiligingsniveau van de door hem aangeboden identificeerbare luchtvracht.
Verder dient personeel dat op de goed te keuren locatie toegang heeft tot identificeerbare luchtvracht dient in het bezit te zijn van een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) en een passende beveiligingsopleiding te hebben genoten.
Bovendien zullen bekende afzenders vanaf 29 april 2010, met een overgangstermijn van 3 jaar, worden goedgekeurd en erkend door de bevoegde autoriteit en als zodanig worden opgenomen in een EU-Database. De erkenning geldt voor de gehele Europese Unie. De goedkeuring en erkenning zullen worden voorafgegaan door een controle, die per locatie zal plaatsvinden. Deze werkzaamheden zullen onder verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie door de Koninklijke Marechaussee worden uitgevoerd.

Meer informatie:
http://www.acn.nl
http://www.evo.nl
http://kmar.nl

Zoals u wellicht weet is het ontvangen van betalingen uit Iran al enige tijd een probleem. Het Kennis en Adviescentrum van Fenedex krijgt ook steeds meer vragen over dit onderwerp. Bedrijven geven aan dat hun eigen bank geen Letter of Credit meer confirmeren of accepteren. Er worden zelfs bedragen gestorneerd door de banken zodra het bekend is dat het bedrag uit Iran komt. Herkent u deze situatie en wilt u of een collega graag hierover praten? Laat het ons weten!